مد آمریکایی در سال‌های اخیر تنها بر محور نیویورک یا لس‌آنجلس نچرخیده و حضور طراحانی از آمریکای جنوبی و مرکزی، با روایت‌های فرهنگی، تکنیک‌های بومی و نگاه‌های نوآورانه، به آن عمق و تنوعی تازه‌ بخشیده است؛ جریانی تازه که زبان مد ایالات متحده را از یک روایت صرفا شهری به بیانی چندفرهنگی و غنی‌تر تبدیل کرده است.

نبیس ویلمان (Nabys Vielman) طراح ونزوئلایی‌ــ‌آمریکایی، یکی از طراحانی است که به غنای مد و خوش‌پوشی آمریکایی کمک کرده است.

ویلمان روز پنجشنبه ۱۲ فوریه در هفته مد نیویورک، مجموعه پاییز و زمستان ۲۰۲۶ خود را با عنوان «درخشش جاودان» به نمایش گذاشت. این رونمایی فقط یک جشن مد ونزوئلایی در نیویورک نبود، بلکه با حمایت از سازمان خیریه «کمک برای زندگی» (Aid for Life) همراه شد که به تازه‌واردان از ونزوئلا کمک می‌کند از نظر اقتصادی و فرهنگی پیشرفت کنند.

ویلمان بیش از سه دهه است در عرصه مد فعال است و آثارش همواره ترکیبی از طراحی‌های ساده‌گرایانه و تاثیر هنر معاصر را نشان داده است؛ سبکی که میراث فرهنگی ونزوئلا را در سطح جهانی برجسته می‌کند.

به گفته طراح، مجموعه «درخشش جاودان» با تمرکز بر زمان‌مندی و تاب‌آوری خلق شد تا «راحتی، ظرافت و خودنمایی ملایم» را در قالب طراحی پوشاک به تصویر کشد. آثار این فصل بر پایداری و زیبایی طبیعی هم  تاکیدی ویژه‌ دارد، به‌گونه‌ای که از رنگ‌های گیاهی و پارچه‌های نوآورانه دوستدار محیط‌‌زیست مانند تِن‌سل، پشم خالص، ابریشم و پلی‌استر بازیافت‌شده استفاده شده است؛ انتخاب‌هایی که تکنیک‌های دستی را با رویکردی پاک به تولید پیوند می‌دهند.

در بخش سبک، ویلمان با زبانی موجز و اشاره‌هایی برآمده از خاطرات قدیمی، فضاهای بصری را شکل داده است: برش‌های سَبُک که یادآور بافت‌های لطیف و موج‌مانندند، به همراه بازگشت به خیاطی کلاسیک زنانه و الهام از دهه ۱۹۷۰ و عصر دیسکو، با نگاهی به راحتی، ظرافت بی‌غل‌‌وغش و حضور چشمگیر رنگ‌های قدرتمند. پالت رنگی این مجموعه نیز شامل طلایی زنده، سبز لیمویی، سرخابی، زرد و نارنجی است که با مشکی و سفید ترکیب شده و جلوه‌ای نو خلق کرده‌اند.

ویلمان کارش را از ونزوئلا آغاز کرد؛ جایی که تحت تاثیر خیاطی خاله‌اش، ایوانجلینا آراک، رشد کرد و در اواخر دهه ۱۹۹۰ اولین آتلیه خود را در کاراکاس تاسیس کرد. از آن زمان تاکنون، خانه مد او با مجموعه‌های موفق و سبکی که معماری، هنر و مد را در هم می‌آمیزد، شناخته شده است. امروز او در نیویورک اقامت دارد و فصل جدید حرفه‌اش را با حضور در هفته‌های مد بزرگ جهان، از جمله نیویورک و پاریس، آغاز کرده است.

او از نسل طراحان ونزوئلایی، کلمبیایی، مکزیکی و برزیلی است که در آوردن میراث بصری سرزمین‌هایشان به صحنه‌های بین‌المللی، سهمی تعیین‌کننده داشته‌اند. آنان اغلب میان صنایع دستی سنتی و برش‌های معاصر تعادل برقرار می‌کنند. از رنگ‌های اشباع و پارچه‌های دستبافت گرفته تا توجه جدی به پایداری و تولید مسئولانه. حضور این طراحان نه صرفا یک تنوع جغرافیایی، بلکه افزودن لایه‌ای فرهنگی به مد آمریکایی است؛ لایه‌ای که روایت مهاجرت، هویت و پیوند میان هنر و پوشاک را به شکلی ملموس وارد جریان اصلی صنعت کرده است.